Krok 11 – porządkujemy układ pokarmowy

Po wprowadzeniu diety i dostrzeżeniu pierwszej dużej poprawy u Ingi, zaczęliśmy bliżej interesować się układem pokarmowym, jego funkcjami i budową. W sumie to od problemów z układem pokarmowym zaczęły się pierwsze problemy Ingi – takim punktem wyjścia do zauważenia, że cokolwiek jest nie tak, była jej fatalna reakcja na podanie antybiotyku w wieku 1,3 lat, jak również alergie pokarmowe, które pojawiły się w tym samym czasie – a moment regresu zbiegł się z tym, że w jej diecie przeważał cukier, gluten i mleko.

Pierwsze wyniki z badania kału u Ingi pokazały stan dysbiozy jelitowej. Dobrych bakterii było malutko, natomiast rozprzestrzeniły się te negatywne. Na szczęście wyniki zawierały też sugestie, jakimi lekami uda się wybić te bakterie. Dlatego wszelkie badania kału najlepiej zlecać tam, gdzie można uzyskać dokładny antybiogram – czyli informację o lekach i naturalnych substancjach, na które dane bakterie są wrażliwe. Dotarło do nas, że od początku – wprowadzając dietę przeciwgrzybową i aktywnie wybijając nadmiar Candidy – Inga dostawała za mało dobrych bakterii. W efekcie – przerost grzyba malał, ale w jego miejsce nie pojawiały się “dobre” bakterie – a właśnie te złe.

W związku z tym nasze obserwacje i doświadczenia są takie:

1. porządkowanie układu pokarmowego warto rozpocząć od dobrej diagnostyki – szczegółowe, możliwie kompleksowe badanie kału, najlepiej z antybiogramem i mykogramem – wiadomo wtedy, na co wrażliwe są grzyby i złe bakterie. Badanie powinno być przeprowadzone również w kierunku pasożytów – trzeba pamiętać o tym, że duży wpływ na funkcjonowanie dzieci mogą mieć pasożyty. W badaniu kału wychodzą rzadko – przebywają w jelitach zwykle tylko w określonej fazie rozmnażania i trzeba mieć dużo szczęścia, aby wtedy pobrać próbkę. Można próbować odrobaczać profilaktycznie łagodnymi sposobami albo udać się do lekarza, który zna się na temacie i może rozpoznać robaczycę objawowo

2. równowagę jelitową łatwo niestety utracić przez podawanie drażniących i szkodliwych pokarmów, dlatego dieta to podstawa – jeżeli w badaniu kału wyszedł przerost grzyba – podstawą jest dieta bezcukrowa i niskosiarkowa, należy również wyeliminować z diety wszelkie alergeny i inne pokarmy, które źle wpływają na dziecko

3.jeżeli w organizmie dziecka jest przerost patogenów – wykaże to badanie kału albo obserwujemy działanie patogenów po objawach (np. śmiechawki, rozkojarzenie, pleśniawki w buzi, wysypki – to częste objawy przerostu grzyba Candida ; agresja, słowne stymulacje (bełkotanie, sylabizowanie itp) – to częste objawy przerostu bakterii Clostridia) – należy podawać odpowiednie specyfiki

4. równocześnie z wybijaniem patogenów, dobre efekty daje podawanie dużych dawek probiotyków – minimum 100 mld organizmów dziennie. Można zakupić preparaty - probiotyki w kapsułkach czy proszku albo podawać duże dawki probiotycznego pożywienia – np. kefiru z wody kokosowej czy fermentowanych warzyw

5. śluzówka jelita, nadszarpnięta przez działanie bakterii i grzybów, nie zawsze łatwo się goi (szczególnie gdy coś ją permanentnie podrażnia). Warto ją wspomagać podając kwasy tłuszczowe, jak również kojące śluzówkę preparaty (glukozamina, glutamina, arginina, cynk, witamina A)

6. wiele dzieci z autyzmem ma problemy z trawieniem różnego rodzaju pokarmów, u Ingi w badaniach wyszły problemy z trawieniem protein, ale problematyczne mogą być też inne pokarmy – w takiej sytuacji można wypróbować enzymy o szerokim spektrum (np. TriEnza firmy Houston) albo enzymy dotyczące problemów z trawieniem konkretnych pokarmów

donna31



Najistotniejsze wątki z forum dzieci.org.pl:

Walczymy z pasożytami
Ogólnie o pasożytach
Probiotyki – część I
Probiotyki – część II
Candida – część I
Candida – część II
Biofilm
Enzymy
Clostridia


Przydatne strony na temat candidy:

Kandydoza
Forum na stronie Fungidii


Krok 1 – jak uzyskać diagnozę zaburzeń mojego dziecka
Krok 2 – skąd i w jakim celu uzyskać orzeczenie o niepełnosprawności
Krok 3 – jak uzyskać orzeczenie o kształceniu specjalnym i orzeczenie o wczesnym wspomaganiu rozwoju
Krok 4 – możliwości dodatkowych pieniędzy na leczenie i terapię
Krok 5 – diagnoza zaburzeń integracji sensorycznej
Krok 6 – porządkujemy kwestię terapii
Krok 7 – jak zapewnić sobie niezbędne wsparcie i jak dotrzeć do informacji
Krok 8 – rozpoczynamy leczenie biomedyczne
Krok 9 – wprowadzamy dietę
Krok 10 – uzyskanie pomocy lekarza
Krok 11 – porządkujemy układ pokarmowy
Krok 12 – eliminujemy toksyny środowiskowe
Krok 13 – podstawowa i uzupełniająca suplementacja
Krok 14 i najważniejszy – chelatacja
Krok 15 – terapia w komorach tlenowych

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>